K17

    مردم مالزی علاقه زيادی به تماشا و دنبال کردن اخبار فوتبال باشگاه های انگلستان دارند. اما بصورت قابل ملاحظه ای اين عشق و علاقه به فوتبال در بين دخترهای مالزی بيشتر است. هرچند مالزی تيمی با قدرت بدنی بالا و قدر ندارد، اما ساکنين مالزی برای تشويق همين تيم آماتور نيز به استاديوم می آيند. مدتی پيش برای تماشای چند مسابقه فوتبال ملی مالزی به استاديوم رفتم. بر خلاف ايران که افراد خلاف سنگين، سبيل کلفت، با حنجره داغون و صورت آفتابخورده که به بوقچی معروفند رهبری تشويق طرفداران را تيمها را بعهده دارند، در مالزی يک دختر تفريباً خيلی چاق در طول مسابقه تشويق تماشاچيان را بدون اينکه خسته شود، رهبری می کند. شعار ها هم با ايران بسيار متفاوت است. در مالزی بيشتر شعار "بولِ مالايزيا" را بکار می برند و هنگامی که توپ در حال حرکت با سرعت به سمت دروازه حريف است سرعت تشويق با هيجان نيز زياد شده و شعار تبديل به "بولِ بولِ بولِ" می شود. اگر توپ گل شود همه فرياد می زنند "گل" و اگر گل نشود با آه می گويند "تَعبولِ". در بين بازی هم فروشندگان دوره گرد نوشيدنی معروف آب شکر رنگ شده خنک داخل پلاستيک گره زده شده همراه با نی را به تماشاچيان عرضه می کنند تا قند خونشان بر اثر تشويق کاهش پيدا نکند.