K17

    شهر ساحلی Port Dickson واقع در ايالت نگاری سمبيلان مالزی، يکی از سواحل آرام با بافت محلی در نزديکی کوالالومپور است. اين ساحل واقع در جنوب فرودگاه KLIA و LCCT و بفاصله 88 کيلومتر از مرکز کوالالومپور يا يک ساعت رانندگی با خودرو شخصی واقع شده است. ياوری نژاد مالزینويسی که پيشتر بگفته خودش معلم بوده، ضمن اينکه سفر مصوری به اين ساحل آرام داشته، به خوانندگان بلاگش توصيه می نمايد تا به اين ساحل سفر کنند. بر خلاف ادعای ياوری نژاد در ساحل Port Dickson امکان ديدن اقيانوس هند وجود ندارد، بلکه اين ساحل دريای مرزی بين مالزی و اندونزی است. اما بلاگر ديگر سينا راحتی ساحلی نزديکتر را از بعد مسافت، حدوداً 77 کيلومتر از مرکز کوالالومپور يا يکساعت و پانزده دقيقه رانندگی کشف نموده است. اين ساحل Bagan Lalang نام دارد و بر اساس يافته های سينا راحتی شرکتی در حال ساخت يک مجموعه نخلی شکل در کناره دريا در اين منطقه است. نکته تعجب بر انگيز و مشکوک در نوشته های اين دو مالزی نويس، حضور در ساحل دريا در ساعت 12 نيمه شب است.!

    مردم مالزی علاقه زيادی به تماشا و دنبال کردن اخبار فوتبال باشگاه های انگلستان دارند. اما بصورت قابل ملاحظه ای اين عشق و علاقه به فوتبال در بين دخترهای مالزی بيشتر است. هرچند مالزی تيمی با قدرت بدنی بالا و قدر ندارد، اما ساکنين مالزی برای تشويق همين تيم آماتور نيز به استاديوم می آيند. مدتی پيش برای تماشای چند مسابقه فوتبال ملی مالزی به استاديوم رفتم. بر خلاف ايران که افراد خلاف سنگين، سبيل کلفت، با حنجره داغون و صورت آفتابخورده که به بوقچی معروفند رهبری تشويق طرفداران را تيمها را بعهده دارند، در مالزی يک دختر تفريباً خيلی چاق در طول مسابقه تشويق تماشاچيان را بدون اينکه خسته شود، رهبری می کند. شعار ها هم با ايران بسيار متفاوت است. در مالزی بيشتر شعار "بولِ مالايزيا" را بکار می برند و هنگامی که توپ در حال حرکت با سرعت به سمت دروازه حريف است سرعت تشويق با هيجان نيز زياد شده و شعار تبديل به "بولِ بولِ بولِ" می شود. اگر توپ گل شود همه فرياد می زنند "گل" و اگر گل نشود با آه می گويند "تَعبولِ". در بين بازی هم فروشندگان دوره گرد نوشيدنی معروف آب شکر رنگ شده خنک داخل پلاستيک گره زده شده همراه با نی را به تماشاچيان عرضه می کنند تا قند خونشان بر اثر تشويق کاهش پيدا نکند.

    برادر بزرگوار و مالزینويسم اميد سعادتيان (مهندس جوان) که هميشه به من لطف داشته، باز هم من را از الطاف پيوسته اش بی نصيب نگذاشته و خبری از قول خبرنامه رسمی اينترنتی دانشگاه UPM در تاريخ 22 آپريل 2009، روزنامه های Harian Metro Online در 24 آپريل، Berita Harian در 7 می 2009 و Utusan مالزی در 14 می 2009 , همچنين 25 می در My Metro، در بلاگ پربازديد و پرطرفدارش منتشر نموده، که ضمن تشکر لازم است کمی توضيح در موردش بدهم. همانطور که در عکس پيداست در اين پروژه من هرگز به تنهايی نقشی نداشته ام. اين يک پروژه گروهی بود که توسط گروه تحقيقاتی ما که الان تعدادش از آن چيزی که در عکس می بينيد خيلی بيشتر شده در سال 2008 سرانجام به پايان رسيد. من آخرين فردی بودم که به اين گروه موفق، صميمی و دوستانه اضافه شدم. برنده اصلی اين موفقيت Prof. Ir. Dr. Norman Mariun رهبر تيم و معاون تحقيقات دانشکده مهندسی UPM است، که با ايجاد آزادی بدون مرز، تشويق و انگيزه دادن مداوم، راهنمايی و فراهم کردن ساپورت مالی بی نظير برای اعضای تيم اين موفقيت را برای کشور مالزی و دانشگاه پوترا مالايزيا و محققين دانشکده مهندسی UPM به ارمغان آورد. همينطور Dr Hashim Hizam رئيس دپارتمان برق و الکترونيک دانشکده مهندسی UPM و Hishamudin Jamaludin ار دانشگاه UniKL و دوست نازنينم خانم Nurul Faizah Jamaludin که بتازگی صاحب يک نوزاد پسر خوشگل شده و Prof. Madya Dr. Senan Mahmood Bashi استاد مشاور عراقی ام که همراهی و تجربه چهل ساله مهندسی اش را در اختيار من قرار داد. من از بودن در اين گروه درسهای زيادی گرفتم. بودن با اين گروه باعث شد که در مالزی هرگز غربت و دوری از خانواده را احساس نکنم و صادقانه اعتراف می کنم، تنها کاری که من در اين تيم تحقيقاتی انجام دادم اين بود. همه تشکر و قدردانی خالصانه من تقديم دانشگاه پوترا مالايزيا، دانشکده مهندسی UPM، مدرسه تحصيلات تکميلی UPM، دپارتمان مهندسی برق و الکترونيک و مهندسی صنايع غذايی UPM، کليه پرسنل محققين و دانشجويان UPM.

    بزرگترين کشور مسلمان و چهارمين کشور پرجمعيت جهان با جمعيت 240 ميليونی، اندونزی است که بيشترين مرز مشترک را در بين کشورهای همجوار با مالزی دارد. مسافرت به اين کشور برای ايرانيان بسيار ساده بوده و ارزانی در اندونزی که نرخ واحد پولی آن با ريال ايران برابری می کند، بوضوح مشهود است. اندونزی با وجود منابع طبيعی بی شمار مردمی اغلب فقير دارد. جاذبه های توريستی اندونزی، سالهاست مشتاقان زيارت اين سرزمين را از سراسر جهان به سوی خود می کشد. اندونزی با درا بودن تنوع نژادی و صدها زبان و لهجه متفاوت در بين جمعيتی که در بيش از 3000 جزيره پراکنده اند، از اتحادی قوی و مردمی برخوردار است تا جايي که آنرا سومين دموکراسی بزرگ دنيا لقب داده اند. اخيراً يکی از بلاگر ها به اين کشور سفر کرده و گزارش جالبی را از اين سفر چند روزه بصورت دستبندی شده در بلاگ خود قرار داده است. البته نوشته های اميد (مهندس جوان) که دو سال قبل به اندونزی مسافرت کوتاهی داشته، تفاوتها و مشترکات زيادی با يافته های سفر هفته گذشته بهجت نويسنده بلاگ شور زندگی دارد!

    توسعه شبکه برق اطراف محل کارم و نياز ضروری من به منبع برق سه فاز با ظرفيت 60 آمپر خروجی يک هفته ای است که ذهن من را بد جوری به خود معطوف کرده. تکنسينها خيلی با من در اين مدت همکاری کرده اند و هر موقع که روی اتصالات سيمهای سه فاز کار نمی کنند آنها را موقتاً چند دقيقه ای برای من برقدار می کنند. و قبل از اينکه برق را قطع کنند با من تماس می گيرند تا مطمئن شوند قطع برق مزاحمت برای کار من ايجاد نمی کند. اما اين اتفاقات باعث شده چند سال زندگی نکبت بارم در شهر بندرعباس را دوباره به ياد آورم. آنجا در گرمای وحشتناک 48 درجه برق و آب با هم قطع می شد و کسی هم پاسخگو نبود. در آن شرايط هفته ای يک بار حمام می کرديم آن هم اگر شانس می آوريدم و آب وسط کار قطع نمی شد. بوی تعفن بدن عرق کرده هم ديگر را در اتاق 4 در 4 متری که 9 نفر در آن زندگی می کردند تحمل می کرديم. کل آبی که در زمان وصل بودن آب که زمان مشخصی نداشت، از شير سماور متصل به لوله زنگ زده آفتاب خورده می شد ذخيره کرد، در حد يک آفتابه و يک بشکه 20 ليتری بود که بايد به مصرف 9 نفر می رسيد. تازه شهر بندرعباس گل سرسبد شهرهای هرمزگان بود. بندر خمير، جاسک و لنگه هم بودم. وضع آنجا واقعاً خيلی بدتر بود. نمی دانم چرا هيچ خاطره خوشی از ايران ندارم که من را به بازگشت اميدوار کند.

   دانشجويان Medicine مالايي ساکن کالج هفده يو پی ام با صرف کمترين هزينه و امکانات، اقدام به تهيه يک فيلم سينمايي کوتاه نموده اند با عنوان "افسردگی و خودکشی". در اين داستان که در مجموعه کالج هفده و دانشکده پزشکی يو پی ام فيلمبرداری شده،  Abg J دانشجوی پزشکی 20 ساله که با مشکلات زيادی در زندگی شخصی خود از قبيل مشکلات خانوادگی، روابط اجتماعی و مالی درگير است، سرانجام دچار افسردگی شده و اقدام به خودکشی می نمايد. قسمت اول حدود 4 دقيقه و قسمت دوم 7:22 است.

    از بر اساس تجربه و نتايج هواشناسی پنجم مارچ بارندگی های نامنظم در محدوده مرکزی مالزی و حومه کوالالومپور (شاه الم، سپانگ، پتلينگ جايا، کلانگ، پوتراجايا و سايبرجايا و کاجانگ) آغاز خواهد شد و سر انجام در پنجم جون رو به آرامی خواهد نهاد. اوج اين بارندگی ها تقريباً اواخر آپريل خواهد بود. بر خلاف ساير ماه های سال که بارندگی اغلب از ساعت 3 بعد از ظهر شروع شده و تا ساعت 6:30 بعد از ظهر ادامه می يافت، در اين سه ماه بارش باران از قاعده خاصی تبعيت نمی کند و در هر ساعتی از شبانه روز ممکن است اتفاق بيافتد. دانستن زمان بارندگی در اين فصل برای ايرانيان بسيار اهميت دارد. چرا که در اين محدوده زمانی مراسم سنتی آتش بازی چهارشنبه سوری، تعطيلات دوهفته ای نوروزی و سيزده بدر که مهمترين اعياد ايرانيان است اتفاق خواهد افتاد و مسافرين ايرانی برای گذراندن تعطيلات، تفريح، خريد و ... به مالزی خواهند آمد. بارندگی ناخواسته ممکن است کمی برنامه ريزی ها را بهم بزند. به همين دليل بمسافرينی که قصد سفر به مالزی را دارند توصيه می کنم به همراه داشتن لباس، ساک ضد باران و چتر را در اين مدت فراموش نکنند تا سفری خوش را در مالزی تجربه نمايند. بطور قطع تماشای باران موسمی استوايی که از ويژگی های منحصربفرد و جاذبه های توريستی مالزی در اين فصل است، وقتی لذت بخش خواهد بود که زير باران خيس نشده باشيد.

   از اين پس ديگر دانش آموزان مالايي صداي کر کننده و نحس زنگ مدارس را نخواهند شنيد. طول روز را به بازي سرگرم خواهند بود و شبها با آرامش مي خوابند، چرا که ديگر تکليفي براي انجام در خانه ندارند. زبان مالايي و زبان مادري خود را نيز بزودي بفراموشي خواهند سپرد. اين نظام جديد آموزشي است که دانش آموزان مالايي بايد به آن عادت کنند. آنها ياد خواهند گرفت که چگونه زمان خود را بدون فشار براي انجام کارها مديريت کنند و در اين سيستم براي نخستين بار دانش آموزان مالايي با دانش آموزان خارجي مواجه خواهند شد. Nilai University College در اين پروژه بمدت چهار هفته به دانش آموزان کمک خواهد کرد تا با شرايط آموزشي و اجتماعي جديد خود را وفق بدهند. Munusamy Appukutty رييس Nilai UC's School of Foundation Studies گفت که براي چه منظوري او فکر مي کند بايد دانش آموزان را وادار کنيم تا از اين سيسنم آموزشي جديد طبعيت کنند. همه پرسشها و پاسخهايي که از طرف او مطرح شده بود، امروز در مقاله اي در the Sun منتشر شده است.

    معمولاً عمر مفيد يک Laptop Computer بصورت خوشبينانه حدود دو سال است. بدليل مشکلاتی که بر اثر حمل نامناسب و يا پيری قطعات بوجود می آيد، نياز به مراجعه مکرر به تعميرکار خبره احساس می شود. در چنين مواقعی که اصطلاحاً آن را در ادبيات عوام آفتابه خرج لحيم می نامند بهتر است اقدام به فروش Notebook خود بنماييد. اين روزها پاکستانی ها و بنگلادشی هايی که پيش از اين در پادشاهی عربستان سعودی و امارات متحده عربی کار می کرده اند و در حرفه خود واقعاً بی رقيب هستند به مالزی آمده اند و اقدام به تعمير، خريد و فروش Notebook دست دوم می نمايند. قيمتی که برای انواع Laptop به شما پيشنهاد می گردد بين 700 تا 900 رينگيت در نوسان است و در پرداخت نقدی بسيار منصف و خوش حساب می باشند. اين افراد اگر اهل لاهور يا پيشاور باشند فارسی را بهتر از شما صحبت می کنند (حواستان به اين قابليت باشد!).

    اگر تجربه رانندگی شبانه با موتورسيکلت در جاده های مالزی را داشته باشيد و آن را با جاده های ايران مقايسه کنيد تفاوتی عمده را احساس خواهيد کرد که آينده را برای شما کاملاً غير فابل پيشبينی خواهد نمود. اولاً به دليل سستی خاک و بارانهای موسمی مناطق حاره استوايی پديده نشست آسفالت جاده ها اتفاق می افتد يا بر اثر رشد ريشه درختان کنار جاده نا همواری هايی در آسفالت کنار آن ايجاد می شود. رانندگی شبانه در جاده های فرعی که معمولاً به دليل به صرفه نبودن تجهيز آنها به روکش آسفالت و لامپهای فشار سديم باعث خواهد شد با عبور خودروهایی که با نور بالا و روشنايی کور کننده از طرف مقابل به سمت شما می آيند مردمک چشم ها تنگ شود و پس از گذشتن از کنار شما با تاريکی محض روبرو شوديد. اما خدا نکند که با چاله چوله ها يا همان طرح معروف مقابله با رشد جمعيت يا عقيم سازی موتور سواران مواجه شويد. که در رفتن فرمان و کنترل موتور از يک طرف و اينرسی حرکتی از سوی ديگر باعث زمين خوردنی به ياد ماندنی خواهد شد.

    امروز صبح به مرکز خريد کامپيوتر لويات رفتم تا دو CD نرم افزار قفل شکسته بخرم. ازچند فروشنده سوال کردم و با جواب منفی روبرو شدم. اما يک چينی رهگذر که متوجه گفت و گوی من و فروشنده ها شد جلو آمد و در گوشم گفت می تونم برات جور کنم. 10 رينگيت وديعه بهش دادم و بيرون بازار کامپيوتر قرار گذاشتيم و او با دو تا بپا آمد CD ها را که لای روزنامه مخفی کرده بود نشانم داد 20 رينگيت ديگه بهش دادم و CD ها را تحويل گرفتم. و يک دفعه همه با هم ناپديد شدند. باور کنيد تهيه مواد مخدر در اماکن عمومی تهران راحت تر از خريد CD نرم افزار در مالزی است.