K17

    از سال 1998 بصورت اجباری رسماً وارد دنيای حرفه ای برنامه نويسی شدم. برنامه نويسی اگر به عنوان شغل، تنها منبع درآمد و تنها ابزار برای حل مشکلات به آن نگاه شود نياز به محيطی آرام، ساکت و دور از هياهوی جامعه دارد. اغلب مدت زيادی در چهار ديواری کوچکی حبس می شدم، مشغول فکر کردن بودم و تا يافتن راه حل مناسب خودم را از کليه نيازهای ضروری مثل آب و غذا، حمام کردن، اصلاح صورت و توالت رفتن محروم می کردم. بهترين تفريحم تنها قدم زدن در ساحل دريا (وقتی هوا ابری و دريا طوفانی می شد) و يا پياده روی های طولانی و بی هدف در دل بيابان بی انتها بود. شايد همين تمرين و خودآزاریهای مستمر باعث شده اين روزها هيچ چيزی را جدی نگيرم و از شرايط سخت خم به ابرو نياورم! به هر حال اين روند بر روی نگرش و دوستی های من بی تاثير نبود و اکثريت دوستانی که با آنها ارتباط داشتم، نوعی همکار و همفکر بوديم. همه ارتباطاتمان خشک و کاری بود و حتی احوال پرسی های تلفنی ما بدون استثتاء حاوی ردوبدل کردن چند خط برنامه کامپيوتری می شد. اما در بين تمام اين دوستان، خاطرات فراموش نشدنی را در طول 14 ماه طراحی و اجرای موازی چند پروژه Database با يک مهندس الکترونيک باهوش و با پشتکار قوی اهل اسلامشهر داشتم. اين دوست عزيز کسی نبود بجز روح الله فلاحتی که سالها از او خبری نداشتم، تا اينکه امروز پيامی بسيار کوتاه اما دلچسب از او دريافت نمودم و اين پست را بصورت اختصاصی به افتخار او نوشتم. من که از آن موقع تا حالا چيزی در زندگيم تغيير نکرده و هنوز مثل قديمها هر پروژه ای پيدا کنم، خودم را به آن آويزون می کنم. ولی نمی دانم وضعيت مهندس روح الله از آن موقع تا حالا تغييری کرده يا نه؟!

    در پست قبلی از سفر دو مالزینويس به کشور اندونزی گفتم. هر چند فکر می کنم کمی زود نوشتم. چراکه دو بلاگر ديگر هم بر خلاف انتظار من به جمع نويسندگان سفرنامه اتدونزی اضافه شدند. مينا از سفر هوايی به اندونزی و وسايل نقليه زمينی در اندونزی نوشت. او قيمت سوخت خوذروها در اندونزی را 16% ارزانتر از مالزی بيان کرد. اما برنا شرح سفر مصور نوروزيش را بزبان انگليسی می نويسد. نکته جالب مقاله برنا، اشاره او به امکانات هتلی است که مينا آن را در مقايسه با هتلهای مالزی سه ستاره ارزيابی نموده. گزارش دقيق قيمتها توسط مينا و برنا کاری بسيار قابل تحسين است. دوستانی که در آينده قصد مسافرت کوتاه به اندونزی را دارند، با داشتن آگاهی بيشتری از آن محل و با استناد به گزارش اين دو مالزینويس، می توانند هزينه سفر آتی خود را پيشبينی نمايند.

    بزرگترين کشور مسلمان و چهارمين کشور پرجمعيت جهان با جمعيت 240 ميليونی، اندونزی است که بيشترين مرز مشترک را در بين کشورهای همجوار با مالزی دارد. مسافرت به اين کشور برای ايرانيان بسيار ساده بوده و ارزانی در اندونزی که نرخ واحد پولی آن با ريال ايران برابری می کند، بوضوح مشهود است. اندونزی با وجود منابع طبيعی بی شمار مردمی اغلب فقير دارد. جاذبه های توريستی اندونزی، سالهاست مشتاقان زيارت اين سرزمين را از سراسر جهان به سوی خود می کشد. اندونزی با درا بودن تنوع نژادی و صدها زبان و لهجه متفاوت در بين جمعيتی که در بيش از 3000 جزيره پراکنده اند، از اتحادی قوی و مردمی برخوردار است تا جايي که آنرا سومين دموکراسی بزرگ دنيا لقب داده اند. اخيراً يکی از بلاگر ها به اين کشور سفر کرده و گزارش جالبی را از اين سفر چند روزه بصورت دستبندی شده در بلاگ خود قرار داده است. البته نوشته های اميد (مهندس جوان) که دو سال قبل به اندونزی مسافرت کوتاهی داشته، تفاوتها و مشترکات زيادی با يافته های سفر هفته گذشته بهجت نويسنده بلاگ شور زندگی دارد!

    باز هم گرفتاری های معمول باعث شده نتوانم اينجا بنويسم. برای مدت کوتاهی بايد به مرخصی بروم و گذشته را مرور کنم. تا اوايل جولای کمرنگتر می شوم. اما همچون گذشته و به کوری چشم دشمنان دوباره اينجا را خواهم نوشت.

    توسعه شبکه برق اطراف محل کارم و نياز ضروری من به منبع برق سه فاز با ظرفيت 60 آمپر خروجی يک هفته ای است که ذهن من را بد جوری به خود معطوف کرده. تکنسينها خيلی با من در اين مدت همکاری کرده اند و هر موقع که روی اتصالات سيمهای سه فاز کار نمی کنند آنها را موقتاً چند دقيقه ای برای من برقدار می کنند. و قبل از اينکه برق را قطع کنند با من تماس می گيرند تا مطمئن شوند قطع برق مزاحمت برای کار من ايجاد نمی کند. اما اين اتفاقات باعث شده چند سال زندگی نکبت بارم در شهر بندرعباس را دوباره به ياد آورم. آنجا در گرمای وحشتناک 48 درجه برق و آب با هم قطع می شد و کسی هم پاسخگو نبود. در آن شرايط هفته ای يک بار حمام می کرديم آن هم اگر شانس می آوريدم و آب وسط کار قطع نمی شد. بوی تعفن بدن عرق کرده هم ديگر را در اتاق 4 در 4 متری که 9 نفر در آن زندگی می کردند تحمل می کرديم. کل آبی که در زمان وصل بودن آب که زمان مشخصی نداشت، از شير سماور متصل به لوله زنگ زده آفتاب خورده می شد ذخيره کرد، در حد يک آفتابه و يک بشکه 20 ليتری بود که بايد به مصرف 9 نفر می رسيد. تازه شهر بندرعباس گل سرسبد شهرهای هرمزگان بود. بندر خمير، جاسک و لنگه هم بودم. وضع آنجا واقعاً خيلی بدتر بود. نمی دانم چرا هيچ خاطره خوشی از ايران ندارم که من را به بازگشت اميدوار کند.

   دانشجويان Medicine مالايي ساکن کالج هفده يو پی ام با صرف کمترين هزينه و امکانات، اقدام به تهيه يک فيلم سينمايي کوتاه نموده اند با عنوان "افسردگی و خودکشی". در اين داستان که در مجموعه کالج هفده و دانشکده پزشکی يو پی ام فيلمبرداری شده،  Abg J دانشجوی پزشکی 20 ساله که با مشکلات زيادی در زندگی شخصی خود از قبيل مشکلات خانوادگی، روابط اجتماعی و مالی درگير است، سرانجام دچار افسردگی شده و اقدام به خودکشی می نمايد. قسمت اول حدود 4 دقيقه و قسمت دوم 7:22 است.

   شب گذشته بازی فوتبال ايران و عربستان به با مربيگری علی دايي نتيجه را طبق معمول به حريف ديرينه واگذار نمود. حواشی اين بازی در مالزی را بلاگری که از سايبرجايا می نويسد، بخوبی گزارش کرد. اما ساعتی پيش محقق سعودی که مدتی است به گروه ما اضافه شده، با وجود تعطيلی آخر هفته، برای ديدن من به آزمايشگاه آمد و با اهداء هدايايی شامل خرمای النخيل و يک ساقه تازه چوب مسواک که چند روز پيش از شهر مکه با خودش بعنوان سوغات آورده از من دلجويی نمود. اگر نتيجه اين مسابقه بر خلاف اين می شد، من که بعيد می دانم چنين کاری را انجام می دادم. شما چطور؟

   به تبع پست قبلی که از تبليغات ناخواسته نوشته بودم، برای مفابله با ارسال کننده آنها دنبال چيزی در امکانات موجود می گشتم که با بی دقتی در آزمايش آنها، امکان ارسال SMS و تماس موبايلم را تا امروز از دست دادم و همينطور 20 و چند رينگيت اعتبار داخل آن را. اين اتفاق نادر باعث نگرانی دوستان شده بود تا جايی که برادر و دوست عزيزم اميدرضا سعادتيان با ارسال SMS با حالتی نگران پرسيد "آيا تو مالزی هستی؟!". به هر جهت ما برای هر کسی نقش بازی کنيم همه منظوره نوکر دربست اميد خان هستيم. فقط کافيه يکی از آن تار سيبيلهای گرويي را آنيش کنی. اما از اين حرفها گذشته جا دارد از همه دوستانی که با ارسال SMS های پر محبت خود من را در اين مدت خجالت زده نموده اند، بصورت يکجا تشکر و قدردانی کنم. خصوصاً آقای عقيل قرآئی که فکر می کنم الان در ايران تشريف داشته باشند.

    ديروز فعاليت چند ساعته سيستم ارسال پيام يک شرکت تدارکچی که اخيراً فعاليت خود را در مالزی شروع کرده، باعث سلب آسايش و نقض آشکار حريم خصوصی هموطنان ساکن مالزی گرديد. سينا راحتی در پست جديد با عنوان سال نو مبارک اين ادعا را تصديق نموده و می افزايد "از پريشب هم اين SMS هاي SPAM  پدر موبايل من و درآورده. کنسرت فلان خواننده دو روز مانده… رستوران فلان تبريک سال نو و برنامه دارد و  …  10 تا SMS ناخواسته ديگه که اين شرکتهاي ايراني SPAM پراني لعنتي ميفرستند." وی همچنين به اين نکته اشاره نمود که اين شيوه فعاليت اعصابش را مکدر کرده و با برقراری تماس با شرکت MAXIS از اين اقدام شکايت نموده تا برخورد قانونی با فرستنده اين پيامها صورت پذيرد. اين در حالیست که اميدرضا سعادتيان از وجود قوانين مناسب برای مقابله با اين اقدام ناپسند و مردم آزاری خبر داده بود.